مهم ترین ریسک های کاشت ایمپلنت

ریسک های کاشت ایمپلنت
ایمپلنت

اشتراک‌گذاری

ایمپلنت را می توان یک روش ایمن دانست که می توانید به کمک آن جای خالی دندان های از دست رفته را پر کنید با این حال این روش درمانی نیز شامل ریسک هایی است که باید آن ها را بررسی کرد. این ریسک ها می تواند شامل بیماری ها و همچنین شرایطی باشد که باعث می شود تا ایمپلنت انجام شده از بین برود.

هنگامی که یک دندان پزشک با تجربه عمل ایمپلنت دندانی را انجام می دهد، می توان اطمینان داشت که عمل انجام شده یکی از قابل پیش بینی ترین نوع جراحی های دندان است. ایمپلنت جایگزین بسیار مناسبی برای دندان از دست رفته است و می تواند بخش زیادی از کارایی های دندان را داشته باشد. با وجود این خطرات و عوارضی نیز در مسیر ایمپلنت دندان وجود دارد که باید تلاش شود تا آن را به حداقل رساند.

فاکتورهای مختلفی وجود دارد که می تواند دوره بهبودی پس از کاشت دندان را تحث تاثیر قرار دهد. این فاکتور ها شامل کیفیت استخوان، تراکم استخوانی و پاسخ دهی محل انجام ایمپلنت است. به منظور کاهش ریسک خطرات، توصیه می شود در طول دوره درمان از وارد کردن فشار زیاد به دندان جدا خودداری کنید.

موارد منع استفاده از ایمپلنت

متاسفانه برخی از افراد بدون کسب آگاهی قبلی از شرایط خود و یا با مطلع نکردن پزشک معالج، تصمیم می گیرند که ایمپلنت را به صورت قطع انجام دهند و این در حالی است که در برخی از مواقع، انجام ایمپلنت ممکن است به نتیجه نرسد. به منظور افزایش احتمال موفقیت در کاشت دندان، لثه و فک متقاضی باید در سلامت کامل قرار داشته باشند. در برخی از مواقع پزشکان ایمپلنت دندان را توصیه نمی کنند چرا که احتمال بسیار زیادی برای عدم موفقیت در انجام آن وجود دارد. برخی از این موارد عبارتند از:

دلیل اصلی بیان این موضوع آن است که افراد مبتلا به این شرایط به احتمال زیاد پس از انجام ایمپلنت با بیماری های عفونی روبرو خواهند شد و همچنین شانس موفقیت عمل آن ها نیز به شدت کاهش پیدا می کند و این احتمال نیز وجود دارد که دندان کاشته شده آن ها در آینده کارآیی خود را به طور کامل از دست بدهد. افرادی سیگاری نیز در شرایط مشابهی وجود دارند و باید به آن ها توصیه اکید شود که از سیگار کشیدن دست بکشند چرا که سیگار شانس موفقیت ایمپلنت را به صورت چشمگیری کاهش می دهد. برای کسب اطلاعات کامل تر می توانید مقاله “چه کسانی نمیتوانند ایمپلنت دندان کنند” را بخوانید.

ریسک های کاشت ایمپلنت دندان

ایمپلنت‌ دندان ، قطعات ساختگی به شکل و اندازه دندان طبیعی هستند، به عبارت دیگر نوعی دندان مصنوعی هستند که درست مانند دندان طبیعی دارای ریشه، مینا و تاج دندانی هستند که می‌توانند جایگزین دندان‌های از دست رفته شوند. بهترین جایگزین برای دندان از دست رفته، کاشت ایمپلنت است. اما این روش هم مانند هر چیز دیگری در کنار تمام مزایایی که در بر میگیرد، ریسک های اجتناب ناپذیری دارد. که با آگاهی از آن ها می توانیم آن ها را به حداقل برسانیم.

ادغام ناموفق

پایداری ایمپلنت اولیه، که به ثبات کاشت دندان به طور مستقیم ارتباط دارد، فاکتور مهمی برای ادغام کاشت در استخوان است. ثبات ناکافی می تواند منجر به خرابی ایمپلنت در هفته های اولیه درمان شود. از آن جایی که استخوان اطراف ایمپلنت شروع به رشد مجدد می کند و با ایمپلنت دندان جوش می خورد، این مسئله از ایمپلنت پشتیبانی می کند و ثبات ثانویه را ایجاد می کند. با افزایش همجوشی بین استخوان و ایمپلنت این ثبات افزایش پیدا می کند و در نهایت منجر به پایداری بیولوژیکی در ایده آل ترین سناریو خواهد شد.

عدم ادغام استخوان از ریسک های ایمپلنت

سوراخ شدن اعضای دهان

یکی از دلایلی که همواره توصیه می شود تا از دندانپزشک حرفه ای برای انجام ایمپلنت استفاده کنید آن است که در طول روش قرار دادن ایمپلنت در درون فک، برخی از ساختار های آناتومیک مجاور ممکن است در بعضی از موارد آسیب های سطحی یا جدی ببینند. این آسیب ها می تواند شامل سوراخ شدن سینوس فکی، لبه پایین، لینگوال پلیت، پلیت لب، کانال آلوئول تحتانی یا لثه شود. یک مثال ساده در این رابطه آن که ایجاد حفره در سینوس های فکی می تواند در آینده منجر به ایجاد مشکل برای سینوس ها شده و در نهایت به عفونت منجر شود. معمولا این اتفاق برای پزشکان با تجربه رخ نمی دهد زیرا آن ها پس از دریافت رادیوگرافی از بیمار، آنالیز دقیقی در رابطه با ضخامت استخوان انجام می دهند.

احتمال عفونت لثه

عفونت عارضه ای است که بیش از سایر عوارض، پس از ایمپلنت دندان قابل رویت بوده است. عفونت به احتمال فروان در ناحیه ای ایجاد می شود که مورد عمل قرار گرفته است و می تواند در قالب آبسه، فیستول، ترشح چرکی، التهاب یا رادیولوسنسی بروز کند. علاوه بر این مسئله ممکن است قسمت های دیگری از بدن را نیز تحت تاثیر قرار دهد و باعث ایجاد یک عفونت سیستماتیک در بدن شود. با وجود این که آنتی بیوتیک ها معمولا قبل از انجام عمل ایمپلنت توسط دکتر تجویز می شوند تا احتمال ادغام استخوانی را افزایش دهند، اما به نظر می رسد کم تر موفق به کاهش خطر عفونت می شوند.

عفونت لثه از ریسک های ایمپلنت دندان

از بین رفتن استخوان

از دست دادن بیش از اندازه استخوان در ناحیه کاشت دندان می تواند ثبات جایگزینی ایمپلنت را به صورت جدی کاهش دهد و معمولا نیازمند ارائه راهکارهای دیگری همچون پیوند استخوان است. از دست دادن استخوان بین ایمپلنت ها و دندان های طبیعی باعث می شود تا بین دندان ها مثلث های سیاه رنگی به چشم بخورد که از نظر زیبایی، برای بیمار ایجاد مشکل می کند و تمیز نگه داشتن دندان ها را نیز دشوار تر می کند.

همچنین این امکان وجود دارد که استخوان نگه دارنده بشکند عواملی مانند کمی استخوان یا نازک بودن آن می تواند باعث بروز چنین اتفاقی شود. در صورت بروز چنین مشکلی، عملیات کاشت دندان متوقف خواهد شد. در این مورد پزشک معالج با توجه به شرایط بیمار تشخیص خواهد داد که ایمپلنت را به ۲ تا ۳ ماه آینده منتقل کند یا اینکه با پیوند استخوان بتواند پروسه درمان را از سر بگیرد.

شکستن یا ترک خوردن ایمپلنت

شکستن یا به طور کلی آسیب وارد شدن به پیچ ایمپلنت یک خطر جدی است که به سادگی قابلیت ترمیم و تعمیر آن وجود ندارد. گاهی می توان با برداشتن پیچ و جایگزینی ایمپلنت دندان این مشکل را برطرف ساخت اما حقیقت امر این است که استخوان فک باید به قدری قدرتمند باشد که بتواند یک کاشت جدید را بپذیرد. تاج دندان نیز ممکن است آسیب ببیند اما این عارضه را می توان مجدد برطرف کرد چرا که ارتباط چندان با همجوشی استخوان با ایمپلنت ندارد و به همین دلیل است که ترمیم آن به مراتب ساده تر از ترمیم پیچ موجود درون فک است.

حساسیت به تیتانیوم از ریسک های نادر

اگرچه دیدگاه عمومی بر این باور است که تیتانیوم گزینه طبیعی برای ایمپلنت دندانی است و این که می تواند به شدت با استخوان فک یکپارچه شود و همچنین با زیست بدن سازگار است، برخی بر این باور هستند که فلز بلقوه سمی است و می تواند مخاطرات فراوانی را برای بیمار ایجاد کند.

یکی از نگرانی هایی که در این رابطه با آن روبرو هستیم، آن است که حساسیت به تیتانیوم نه تنها سلامت ایمپلنت را به خطر می افکند بلکه علائم سیستمیک بسان علامی شبیه به آنفولانزا و احساس بیماری را در فرد ایجاد می کند. در حال حاضر محاسبات نرخ حساسیت به تیتانیوم بسیار کم است (یک مطالعه نشان داده است که از میان بیماران تنها ۰.۶% حساسیت نشان داده اند)، با این حال همین مقدار کم نیز می تواند باعث ایجاد نگرانی شود.

در انتخاب پزشک معالج خود دقت کنید

از آن جایی که عمل ایمپلنت یک روش ایمن و البته دائمی می باشد، بدیهی است که بر تعداد متقاضیان انجام این عمل افزوده شود. از طرف دیگر نیز تعداد دندان پزشکانی که تمایل به اضافه کردن این خدمت دارند نیز افزایش پیدا می کند. متاسفانه این نکته نیز خود مسئله ساز است زیرا بر اساس مطالعات صورت گرفته، همین دندانپزشکان بی تجربه خود علتی برای نارسایی ایمپلنت دندان هستند.

این بدان معناست که بیمارانی که در حال کاشت دندان هستند باید در انتخاب دندان پزشک خود محتاط باشند و باید دندان پزشکی را انتخاب کنند که تجربه این انجام روش را داشته باشد یا یک پزشک متخصص با تجربه در کنار آن ها حضور داشته باشد تا بتوان اطمینان حاصل کرد که عمل ایمپلنت با شرایط عادی پیگیری خواهد شد.

در کلینیک دندانپزشکی دیجیتال دکتر نوشین نصیری، تیمی از تخصص‌های مختلف دندانپزشکی در کنار هم کمک می‌کنند تا بهترین خدمات دندانپزشکی را به شما ارائه دهند.

تماس با کلینیک دندانپزشکی دیجیتال دکتر نوشین نصیری:

۰۲۱۲۲۲۱۴۰۰۴ – ۰۲۱۲۲۲۱۵۰۰۵

ریسک های پس از انجام ایمپلنت

همه چیز به شیوه درمان متخصص ایمپلنت بستگی ندارد و فردی که عمل را پذیرفته است نیز باید با رعایت برخی از قوانین و دستور العمل ها به سلامت ایمپلنت خود کمک کنند. یکی از مهم ترین مسائلی که باید به آن توجه داشت رعایت بهداشت دهان و دندان است. در صورت عدم رعایت بهداشت دهان و دندان، تارتار می تواند روی دندان ایمپلنت شده جمع شود و این مسئله موجب خواهد شد تا لثه آسیب ببینید و در قسمت های مختلف دهان عفونت ایجاد شود.

از سوی دیگر در افراد دیابتی زخم ها با سرعت کمتری ترمیم خواهند شد. این مسئله باعث می شود تا این افراد بیش از سایرین در معرض عفونت و عوارض ناشی از جراحی قرار گیرند. همچنین دیابت ممکن است روند بهبودی لثه و استخوان را پس از جراحی نیز مختل کند. با همه این تفاسیر، بیماران دیابتی که بیماری خود را به درستی کنترل کرده اند، در حفظ ایمپلنت نیز موفق بوده اند. همچنین مطالعات نشان می دهند که موفقیت افراد مبتلا به دیابت در حفظ ایمپلنت به اندازه سایر افراد بوده است.

ضربه فیزیکی نیز می تواند آسیب جدی به ایمپلنت شما وارد کرد. گاز گرفتن اشیای سخت می تواند منجر به از بین رفتن ایمپلنت شوند. از همین روست که توصیه می شود هرگز برای انجام فعالیتی بجز صرف غذاهای عادی از دندان ایمپلنت شده استفاده نکنید. جویدن ناخن، شکستن بادام یا فندق، باز کردن درب بطری و … همه می توانند آسیبی جدی به دندان وارد کنند. هر حادثه ای که منجر به ضربه دیدن به ناحیه دهان شود می تواند سبب شود که دندان ایمپلنت شده لق شود و این مجموعه اتفاقات می تواند منجر به از بین رفتن ایمپلنت شود. در بسیاری از مواقع به افراد توصیه می شود تا برای حفظ ایمپلنت خود از ضربه گیر دهان استفاده کنند تا از این طریق فشار ناشی از ضربه به دهان خود را به حداقل برسانند.

راه های جلوگیری از ریسک های کاشت ایمپلنت

از آنجا که استفاده از ایمپلنت های دندان هنوز فقط از طریق جراحی امکان پذیر است، می تواند مخاطرات فراوانی را برای بیمار به همراه داشته باشد. با همه این تفاسیر یک دندان پزشک با تجربه می تواند خطرات ناشی از ایمپلنت های دندانی را به شدت کاهش دهد. پیروی از دستور العمل های پزشک معالج می تواند به جلوی گیری از خرابی ایمپلنت کمک شایانی داشته باشد.

به طور کلی ریسک شکست پذیری ایمپلنت دندانی ۱% تا ۲% است. یکی از اصلی ترین دلایل عدم موفقیت ایمپلنت دندان اما ایجاد باکتری است. گاهی این باکتری ها در لحظه کاشت وارد دندان شده و محیط اطراف را نیز آلوده می کنند. توجه داشته باشید که التهاب لثه نیز باید پیش از انجام کاشت درمان شود. به همین دلیل است که پزشک با تجربه در ابتدای امر به تجویز آنتی بیوتیک ها می پردازد تا اطمینان حاصل کند که هیچ گونه مزاحمتی برای کاشت ایمپلنت دندانی وجود ندارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما باید با قوانین موافقت کنید.

مقالات مرتبط

فهرست
Call Now Button